ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခက ရာဇ၀င္စဥ္႔အိုးႀကီး

ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခက ရာဇ၀င္စဥ္႔အိုးႀကီး
ေရွးအခါက လူငယ္ခုႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ပင္လယ္ရပ္ျခားသို႔ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ရန္ ထြက္သြားသည္။ ထြက္သြားေသာအခါ ေျခာက္ေယာက္ေသာ လူငယ္မ်ားသည္ လူႀကီးမ်ားကိုေခၚသြားရန္ အလိုမရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင္႔ ''လူႀကီးမပါလွ်င္ မျဖစ္ဘူး'' ဟုယံုၾကည္ေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူ၏ဖခင္ႀကီးကို စဥ္႔အိုးႀကီးထဲ ထည္႔သြားပါသည္။ ခရီးႏွင္ၾကေသာအခါ ပင္လယ္ႀကီးအလယ္ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ ၀ဲဂယက္ထဲ ေရာက္သြားၾကပါသည္။ ကုန္စည္အျပည္႔ရွိေသာသေဘၤာသည္္ ျမဳပ္လုမတတ္ျဖစ္ေသာအခါ "ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ၊ အၾကံေပးရန္ အေတြ႔အၾကံဳရွိေသာ လူႀကီးလည္းပါမလာဘူး" လို႔ေျပာၾကေသာအခါ လူငယ္တစ္ေယာက္က "ငါ႔အေဖပါလာတယ္" "ဘယ္မွာလဲ နင္႔အေဖစဥ္႔အိုးႀကီးထဲမွာ အၾကံဉာဏ္ေတာင္းပါဦး"

ထုိအခါလူႀကီးသည္ စဥ္႔အိုးႀကီးထဲမွထြက္လာ၍ အၾကံဉာဏ္ေပးပါသည္။ အၾကံေပးသည္႔အတိုင္း သေဘၤာထဲကႏြားတစ္ေကာင္ကိုယူ၍ ႀကိဳးႀကီးတစ္ေခ်ာင္းႏွင္႔ တစ္ဘက္ကိုႏြားလည္ပင္းခ်ည္ထား၊ ထိုႀကိဳးတစ္္ဘက္ကိုေတာ႔ သေဘၤာႏွင္႔ခ်ည္ထားေလသည္။ ထို႔ေနာက္ႏြားကိုပင္လယ္ထဲခ်လိုက္သည္။ ထိုအခါ ငါးႀကီးတစ္ေကာင္က ႏြားကိုဆြဲသြားေသာအခါ သေဘၤာသည္ ၀ဲထဲမွလြန္သြားေလသည္။ ဤအခ်င္းအရာကိုၾကည္႔ခ်င္းအားျဖင္႔ အေတြ႔အၾကံဳရွိေသာ လူႀကီး၏စကားကို အစဥ္နားေထာင္ရန္လိုအပ္သည္ဟု နားလည္ၾကသည္။
စဥ္႔အိုးႀကီးထဲကလူႀကီး သို႔မဟုတ္ စဥ္႔အိုးႀကီးလို႔ဆိုၾကေသာအခါ လူႀကီးစကားနားေထာင္ရမည္ဟု သေဘာေပါက္ခံယူၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ေမာ္စရီး (စဥ္႔အိုးအဖြဲ႔) ဟုေျပာေသာအခါ လူငယ္တို႔စုေပါင္းၾက၍ ေရွးလူႀကီးဘာေျပာဆိုခဲ႔သည္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆို ေဆြးေႏြးလိုက္နာဖို႔ရန္ စုေ၀းၾကေသာအဖြဲ႔ ျဖစ္ပါသည္။

ေမာ္စရီးအိမ္ငယ္ေလး

လြန္ခဲ႔ေသာ အႏွစ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခရင္းတစ္ေနရာမွာ ကရင္မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ားထဲမွ လဲကယ္၊ တလာခံုး၊ ဒူေ၀၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တို႔သည္ စုေပါင္း၍ တဲကေလးတစ္လံုးေဆာက္ထားၾကၿပီး တစ္လတစ္ႀကိမ္၊ လဆန္း ၉-၁၀ ရက္မွာထိုအိမ္၌ ေတြ႔ဆံုမိတ္သဟာယဖြဲ႔လ်က္ ေရွးလူႀကီးသူမတို႔၏စကား၊ ပံုျပင္မ်ား၊ ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ားကိုေဖာ္ထုတ္ၾက၍ ဘယ္ကဲ႔သို႔ဆက္လက္အသက္ရွင္ၾကမည္႔အေၾကာင္းကို တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကပါသည္။ ယင္းအေလ႔အထကို ယခုထက္တိုင္ လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိၿပီး ''ခ်ည္ျဖဴဖြဲ႔မဂၤလာ ပြဲေတာ္" ကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပလ်က္ ဘာသာအားလံုး လာေရာက္ဆင္ႏႊဲၾကပါသည္။
ယခုအခ်ိန္ ေမာ္စရီးတဲငယ္ေလးေနရာတြင္ လူတစ္ေထာင္ေက်ာ္္ဆန္႔ေသာ ဓမၼာရုံ (Hall ) တစ္ခုရွိေနၿပီ။ ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခက လူတစ္ေထာင္ေက်ာ္ဆံ႔ေသာ စဥ္႔အိုးႀကီးတစ္လံုးရွိေနျပီဟုဆိုပါလွ်င္ ၾကြား၀ါျခင္းသက္သက္မဟုတ္ပဲ တကယ္အဟုတ္ျဖစ္ေနျပီ မဟုတ္ပါလား....။

ဖတ္ၿပီးၿပန္ေခါက္သိမ္းေပးခဲ့ပါ...

ခေလာက္ႏို ့သားသမက္

တခါက ခေလာက္ႏို ့ရြာသားတေယာက္ဟာ ႏိုင္းၾကာရြာကအမ်ိဳးသမီးတေယာက္နဲ ့ အိမ္ေထာင္က်တယ္ ။ အိမ္ေထာင္က်

တယ္ဆိုရင္ဘဲ ခေလာက္ႏို ့ရြာသားဟာ ေယာကၡမအိမ္မွာ လိုက္ေနရတယ္ ။

သူဟာ ေယာကၡမအိမ္မွာ ေလာေလာဆယ္ လူသစ္ျဖစ္ေနၿပီး ေယာကၡမေယာက်္ားသူႀကီးကလည္း ဣေႁႏၵႀကီးနဲ ့မ်က္ႏွာ

ရွစ္ေခါက္ခ်ဳိးနဲ ့ တည္တည္ႀကီးေနတတ္တဲ့လူႀကီးျဖစ္ေတာ့ သူ ့မွာအေနရအထိုင္ရ အင္မတန္က်ဥ္းၾကပ္ေနတယ္။လြတ္

လြတ္လပ္လပ္ ဘာမွမလုပ္ရဲမကိုင္ရဲဘူး ၊မေျပာရဲမဆိုရဲဘူး။ေယာကၡမရဲ ့ မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲကိုဘဲ ၾကၫ့္ေနရတယ္။

အမွန္ေတာ့ေယာကၡၾကီးကအစ တအိမ္သားလံုးကဘဲ သူ ့အေပၚမွာေကာင္းၾကပါတယ္။သူကသာ သူ ့ကိုယ္သူ မလံုမလဲ

ျဖစ္ေနတာ။

သူဟာ ဒီအိမ္ကိုေရာက္တာကမၾကာေသးေတာ့ ရွိဳးတိုးရွန္ ့တန္ ့ျဖစ္ေနေသးလို ့ ေယာကၡမနဲ ့အတူ တခါမွ မ်က္ႏွာခ်င္း

ဆိုင္ၿပီး ထမင္းတ၀ိုင္းခ်င္းဆိုင္ၿပီး ထမင္းတ၀ိုင္းထဲ၀င္မစားဘူးဘူး။အိမ္ကလူေတြ ထမင္းစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုယင္ သူ

အျပင္ကိုထြက္သြားၿပီး ဟိုအိမ္တက္ဒီအိမ္ဆင္းနဲ ့ စကားေတြ ေဖာင္ေလာက္ေအာင္ေျပာကာ ေရွာင္ေနတတ္တယ္။ စား

ေသာက္လို ့ၿပီးခ်ိန္မွျပန္လာၿပီး ခူးခပ္စားတယ္။ တေန ့အျပင္ကျပန္အလာမွာ အိမ္သားေတြ ထမင္းစားတုန္းတန္းလန္းနဲ ့

ဆံုတယ္။ ဒီလိုဆံုေတာ့ ေယာကၡမႀကီးက "ကဲ-တခါထဲ၀င္စားလိုက္" လို ့ေခၚတယ္။၀င္မစားယင္မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး လက္

ေဆးကာ ထမင္း၀ိုင္းကို၀င္လာတယ္။ ထမင္း၀ိုင္းနားေရာက္လို ့ ထမင္းစားပြဲေဘးမွာထိုင္ခ်လိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ရွိဳးတိုး

ရွန္ ့တန္ ့ျဖစ္ေနတဲ့သမက္ဟာ ဖင္ထိုင္ခံုကေလးအေပၚကို တဲ့တဲ့မထိုင္မိဘဲ ဖင္ထိုင္ခံုေနာက္က ဆန္ထည့္ထားတဲ့ စဥ့္အိုး

ႀကီးရဲ ့ေဘးကို ဖင္နဲ ့၀င္ေဆာင့္မိတာနဲ ့ ထမင္း၀ိုင္းေပၚကို ဟပ္ထိုးက်သြားတယ္။ ဒီလိုေရွ ့ကိုထိုးက်သြားေတာ့လွမ္းၿပီး

လက္ႏွစ္ဖက္နဲ ့ ကိုင္မိကိုင္ရာဖမ္းကိုင္လိုက္တာ သူ ့ေရွ ့ခံုတဖက္မွာထိုင္ေနတဲ့ ေယာကၡမႀကီးရဲ ့ ေခါင္းတံုးေျပာင္ေျပာင္
္
ကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ ့ ဖိမိလ်က္သားျဖစ္သြားတယ္။ဒီတင္ေယာကၡမႀကီးက " ေဟ့ ေဟ ဘယ့္ႏွယ္လဲကြ " လို ့ကေယာင္က

တန္းျဖစ္ၿပီး စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ ့ေမးလိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ ခေလာက္ႏုိ ့ရြာသားသမက္က " က်ေနာ္မနက္ျဖန္ ဦးထုပ္၀ယ္

ေပးမလို ့ အေဖ့ေခါင္းကိုတိုင္းၾကၫ့္တာပါ " လို ့ ေလေအးကေလးနဲ ့ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ။

ဒီအေျဖလဲၾကားရေရာ ေယာကၡမႀကီးဟာ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္သမက္ကိုစိတ္ဆိုးလြန္းလို ့ ထမင္း၀ိုင္းကထသြားေတာ့တယ္။

ေထာမဲပါ ဘေလာ့ဂ္မွကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

ဖတ္ၿပီးၿပန္ေခါက္သိမ္းေပးခဲ့ပါ...

အားထားပါရေစ ဒို႔ကရင္လူငယ္ေတြ

အားထားပါရေစ ဒို႔ကရင္လူငယ္ေတြ
တစ္ခါေသာ္ ငွက္ပစ္သမားတစ္ေယာက္သည္ သူေထာင္ထားေသာ ေက်ာ႔ကြင္းတစ္ခုတြင္ ခါတစ္ေကာင ္မိေနသည္ကိုေတြ႔ရေလသည္။ သူသည္ထိုခါကို ေက်ာ႔ကြင္းမွထုတ္ယူၿပီး သတ္ျဖတ္မည္ျပဳသည္။ ထိုအခါ ခါငွက္က "အသင္ငွက္ဖမ္းသမား အကၽြႏု္ပ္ကိုမသတ္ပါႏွင္႔။ အကၽြႏု္ပ္၏အသက္ကို လႊတ္ေပးပါ၊ အသင္၏ ေက်းဇူးကိုဆပ္ေပးပါမည္။ အကၽြႏု္ပ္သည္ သင္၏ေထာင္ေခ်ာက္တြင္းသို႔ ေျမာက္ျမားစြာေသာ ခါငွက္တို႔ကို သက္ဆင္းေအာင္ေသြးေဆာင္ပါမည္" ဟုေတာင္းပန္ေျပာဆိုေလ၏။ ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ ငွက္ပစ္သမားက "အကၽြႏု္ပ္သည္ သင္႔အားမလြတ္ေပးႏုိင္ပါ ယခုပင္ သတ္ရပါလိမ္႔မည္။ သင္၏အမ်ိဳးေပၚ သစၥာေဖာက္ေသာစကားသည္ သင္၏ၾကမၼာဆိုးကိုဖန္တီးေလၿပီး'' ဟုျပန္လည္ေျပာလိုက္ေလသည္။

ဖတ္ၿပီးၿပန္ေခါက္သိမ္းေပးခဲ့ပါ...